VAN KAMER TOT KAMER

EEN WANDELING DOOR HET WATERSCHAPSHUIS EN DE TUIN


DE HAL

Door de monumentale voordeur komen we in de representatieve hal met een marmeren vloer. Het plafond heeft zogenaamde moer- en kinderbalken. In de hal staat een torenuurwerk uit ca. 1920 dat perfect loopt en slaat. Toen wij het huis kochten stond je bij het binnenkomen direct in de hal. Bij zuidwesterstorm stond de wind direct op de voorkant van het huis en waaiden de bezoekers het huis binnen. In Brussel hebben we een stel panelen gevonden met geslepen glas en daarvan hebben we een tochtportaal gemaakt, dat uitstekend voldoet en waarvan iedereen denkt dat het altijd in het huis heeft gezeten. 

DE EETKAMER


De eetkamer opknappen was één van de grootste klussen in het huis. Achter wanden met saai beschadigd behang en tengel, kwamen kasten te voorschijn en een oude betimmering. Helaas was er geen spoor meer te vinden van de geschilderde behangsels die hier ooit hebben gezeten. Het plafond was door vele jaren vergaderingen met straffe rokers donkerbruin geworden. Bij het witten bleek dat het ging om een strak gespannen zeildoek versierd met ornamenten van papier-mâché zoals gebruikelijk rond 1900. Sinds wij het huis betrokken hebben vele gasten kunnen genieten van de kookkunst van Simone.


DE BLAUWE KAMER                                                                                                               De mooiste kamer in het huis is de 'Blauwe kamer', de vroegere kamer van de dijkgraaf. Bij de restauratie in de jaren zestig van de vorige eeuw, onder leiding van architect C.W. Royaards werd zoveel mogelijk terug gegaan naar de jaren van de bouw in het eind van de 18d eeuw. Er kwamen eiken wanden van wagenschot. Een schouw met een haardplaat en een prachtige gemarmerde bedsteewand. De schilders werden gek van de veeleisende Royaards, die met zijn neus op het werk lag en het 'faux marbre' en de verschillende kleuren blauw liet overschilderen als het niet helemaal naar zijn zin was. Overigens werd bij het leggen van de vloer in een figuur van zwart en wit marmer, het moderne comfort niet vergeten, want er kwam onder de tegels een behaaglijke vloerverwarming. 



DE KEUKEN                                                                                                                                               Ik breng er niet veel van terecht, maar Simone kan fantastisch koken. Leuk idee dat in deze keuken de kok van Napoleon een lichte maaltijd heeft bereid voor zijn meester en dat er is gekookt voor de gasten van het Waterschap. In de voorbije 25 jaar heeft Simone voor gasten uit de hele wereld heerlijke maaltijden bereikt en als ze uit China, India, Japan of Indonesië kwamen, kregen zij tot hun verbazing en verrukking maaltijden volgens de keuken van hun land voorgeschoteld. 


ONTBIJTKAMERTJE                                                                 In dit knusse kamertje ontbijten we en eten er soms als we maar één of twee gasten hebben. De porseleinkast werd gebruikt om ordners in op te bergen. De deuren met kleine ruitjes lagen op zolder. Hij is nu weer als porseleinkast in gebruik. Toen we bezig waren met Wedgwood: artikelen, lezingen en tentoonstellingen, hadden we het genoegen om de toenmalige directeur Lord Wedgwood in het Waterschapshuis te mogen ontvangen. Hij was zo gecharmeerd van het kamertje dat hij ons een aantal Wedgwood plaquettes cadeau deed die wij rondom in de betimmering van het kamertje hebben aangebracht. 



TUINKAMER                                                                                                                                                 De tuinkamer biedt een prachtig uitzicht op de tuin. Achter een schrootjeswand ging een 19de eeuwse haard en schoorsteenpartij verborgen. Tegen een saaie gipsen wand heb ik een bedsteewand afkomstig uit Friesland geplaatst, die hier wonderwel past. De tuinkamer ligt in het 17de eeuwse gedeelte van het huis. Bij het verwijderen van het verlaagde plafond kwamen balken tevoorschijn met engelenkopjes op de sleutelstukken. Het vele hout rondom in deze kamer geeft het gevoel van een ouderwetse scheepsroef. 




DIENSTBODEKAMERTJE  

Halverwege de trap wacht een verrassing. Na het slopen van een publicatiebord kwam een deur tevoorschijn die tot onze verrassing leidde naar een dienstbodenkamertje met een bedstee, zonder lucht of licht. Simone heeft het simpele vertrekje ingericht zoals het was toen er nog een dienstmeid sliep.                                                                                                                                                                                                   




BIBLIOTHEEK                                                                                                 De bibliotheek is mijn trots. Hier staat een deel van de boeken opgesteld. Het is mijn werkbibliotheek en ik breng er vele uren door achter mijn bureau. Tegen de wand een orginele 'smuiger', afkomstig uit de burgemeestersboerderij in Twisk. Daar tegenover een 18de eeuwse wand met kasten en een rariteitenkabinet.  




CHINESE KAMER                                                                                                                               De "Chinese" kamer is het enige vertrek in huis, dat niet word gebruikt om te wonen. Het is een souvenirkamertje, vol herinneringen aan onze reizen naar Azië. Presentjes die we hebben gekregen, dingen die we op de kop hebben getikt bij bezoeken aan kunstenaars, tijdens de voorbereiding van tentoonstellingen of het houden van een lezing. Ieder voorwerp heeft een verhaal. Alle spullen zijn ons heel dierbaar van het dagbedje dat in Bali achter een huis in de regen stond, tot de wajangpoppen die een schatrijke Indonesische zakenman nog van zijn vader had, versierdoeken die in huis hingen bij een bruiloft in Taiwan of lantaarns uit een winkeltje in een Chinese tempel en langwerpige boeken vol Japanse karakters en schetsen gevonden bij een scharrelaar in Nagasaki of porselein gekregen van pottenbakkers in Arita.  



DE SLAAPKAMER                                                                                                                                           De slaapkamer heeft een raam op het zuiden en één op het westen en daardoor prachtig licht en een mooi uitzicht op de haven. Het kolossale hemelbed stond in een restaurant in Ubud (Bali). Het werd gebruikt voor het lopend buffet en stond vol met lekkernijen. Ik zei tegen de eigenaar dat ik het wel als bed wilde hebben. Dat was te regelen en een maand later sjouwden twee stoere hevig transpirende kerels de loodzware onderdelen van het bed de trap op. Het keiharde hout is prachtig bewerkt en het bed is zo hoog dat er een trapje bij hoort om er in te klimmen. Het kon net onder de balken. Simone heeft er sfeervolle gordijnen omheen gemaakt.


LOGEERKAMER                                                                                                                                               Voor de gasten is er de logeerkamer. Ook hier een in Indonesië op de kop getikt hemelbed. Ooit was dit een kantoor dat helemaal de sfeer van de Jaren Dertig ademt. Dat hebben we zo gelaten. 

We laten de badkamer en de kleedkamer buiten beschouwing, evenals de twee enorme zolders en het souterrain met een dienstbodenkeuken, een grote archiefruimte (nu magazijn) en nog zeven kelders en gaan naar de tuin.

TUIN EN ORANJERIE                                                                                                                                                                                                      De grote tuin achter het huis met opzij de monumentale inrijpoort, is dank zij Simone een paradijsje geworden waar we vele uren doorbrengen. In het voorjaar staan de perken en potten vol bollen en daarna komt de enorme kastanjeboom in bloei met wel duizend kaarsen. De tuin wordt begrensd door twee bijgebouwen. Aan de ene kant de voormalige paardenstallen, waar de voederbakken nog aanwezig zijn. Daarachter een grote tuinschuur. Aan de andere kant de Oranjerie. Oorspronkelijk was dit een open loods waarin de rijtuigen werden gesteld. In België hebben we een partij Franse kasteeldeuren op de kop getikt, die wonderwel pasten en zo ontstond de Oranjerie. 

In de zomer is Simone vrijwel iedere dag aan het werk in de tuin. Het resultaat is een ware 'secret garden'